شفا مگ

قرص پنتوس: موارد مصرف، طریقه مصرف و عوارض

قرص پنتوس
قرص پنتوس 20 و 40 برای موارد درمان مشکلات معده ناشی از اسید معده مانند رفلاکس معده، ترشح زیاد اسید معده، ازوفاژیت، التهاب مری و زخم معده تجویز می شود.

قرص پنتوس برای درمان مشکلات معده و مری مرتبط با اسید معده است تجویز می شود و با کاهش اسید معده علائمی مانند سوزش معده، مشکل بلعیدن و سرفه های مداوم درمان می کند. پنتوس یک داروی مهار کننده پمپ پروتون است که با کاهش اسید تولید شده توسط معده کار می کند.این دارو مشابه سایر داروهای هم گروه خود مانند امپرازول، اس امپرازول، لانزوپرازول عمل می کند و منجر به مهار طولانی مدت ترشح اسید معده می شود.

قرص پنتوس 20 و قرص پنتوس 40 میلی گرم از اشکال دارویی این دارو می باشد که با توجه به شدت بیماری پزشک نوع آن را مشخص می کند.پنتوس نام تجاری داروی پنتوپرازول است و در دسته داروهای گوارشی و مهار کننده پمپ پروتون قرار دارد

موارد مصرف قرص پنتوس برای درمان سوزش معده، سندرم زولینگر الیسون، ازوفاژیت فرسایشی، ترشح بیش از حد اسید معده مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو برای جلوگیری از عود زخم معده یا اسیب معده در اثر استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی نیز استفاده می شود. همچنین به همراه برخی آنتی بیوتیک ها مانند آموکسی سیلین، کلاریترومایسین و مترونیدازول برای درمان هلیکوباکتوپیلوری نیز تجویز می شود. قرص پنتوس علائم مربوط به رفلاکس اسید را کاهش می دهد و التهاب مری را بهبود می بخشد. این دارو به نسبت سایر داروها از تداخل دارویی کمتری برخوردار است.

قرص پنتوس از طریق دستگاه گوارش به خوبی جذب شده و در کبد متابولیزه می شود، حدود 2 تا 3 ساعت طول می کشد تا اثربخشی خود را نشان دهد. این دارو پس از متابولیسم کبدی از طریق ادرار و مدفوع دفع می شود و نیمه عمر حدود 1 ساعت دارد.

طریقه مصرف قرص پنتوس با توجه به شدت بیماری، شرایط پزشکی و تشخیص پزشک مشخص می شود و به طور معمول دوز های 20 میلی گرم و 40 میلی گرم یک بار در روز صبح ناشتا می باشد. مقدار مصرف این دارو با توجه به شدت بیماری و شرایط سنی مشخص می شود، به طور مثال برای افراد بالای 18 سال و مبتلا به سندرم زولینگر الیسون مقدار 40 میلی گرم 2 بار در روز می باشد. توصیه می شود این دارو را سرخود مصرف نکنید و حتما باید توسط پزشک تجویز شود.

عوارض قرص پنتوس که شایعتر هستند شامل سردرد، اسهال، دل درد، حالت تهوع یا استفراغ، نفخ، سرگیجه، درد مفاصل، ضعف عضلانی می باشد که این عوارض ممکن است پس از عادت کردن بدن به این دارو از بین برود. اما اگر علائم از بین نرفت و یا بدتر شد می بایست حتما به پزشک مراجعه کنید.

مصرف طولانی مدت قرص پنتوس می تواند عوارض جانبی از جمله افزایش حساسیت به عفونت های باکتریایی ، کاهش جذب عناصر ریز مغذی از جمله آهن و B12 و خطر افزایش ابتلا به هیپومنیزمی و هیپوکلسمی که در سنین بالا منجر به پوکی استخوان و شکستگی استخوان می شود.همچنین برخی آزمایشات نشان داده است که مصرف داروهای مهار کننده پمپ پروتون مانند پنتوس از فعالیت آنزیمی که برای سلامت قلب و عروق ضروری است، جلوگیری می کند، این باعث افزایش خطر مشکلات قلبی عروقی می شود.

اگر به مدت طولانی از این دارو استفاده می کنید باید قبل از قطع این دارو مقدار دوز آن باید به آهستگی کاهش یابد، زیرا قطع سریع مهار کننده های پمپ پروتون ممکن است باعث ایجاد اثر برگشت و افزایش کوتاه مدت ترشح اسید معده شود.

قرص پنتوس با رقیق کننده های خون، دیگوکسین ، قرص های آب، کتوکونازل، متوترکسات، آمپی سیلین و قرص های آهن تداخل دارویی دارد و اگر از این داروها استفاده می کنید قبل از تجویز با پزشک خود مشورت کنید. درادامه با موارد مصرف، نحوه مصرف، عوارض جانبی جدی و هشدارهای مصرف قرص پنتوس بیشتر اشنا شوید.

اطلاعات دارویی قرص پنتوس

 قرص پنتوس برای درمان شرایطی استفاده می شود که اسید معده بیش از حد ترشح شود و با کاهش اسید معده به درمان ازوفاژیت فرسایشی یا سوزش معده ناشی از رفلاکس اسید کمک می کند. این دارو برای درمان سندرم زولینگر الیسون (شرایطی که معده اسید بیش از حد تولید می کند) نیز استفاده می شود.پنتوس یک مهار کننده پمپ پروتون است که با کاهش میزان اسید تولید شده توسط معده کار می کند.

پنتوس با جلوگیری از مرحله نهایی تولید اسید معده باعث مهار آنزیم ترشح اسید معده پایه و تحریک شده می شود و بیش از 24 ساعت طول می کشد تا بدن دوباره بتواند آنزیم جدید تولید کند.

قرص پنتوس پس از مصرف به خوبی در دستگاه گوارش جذب می شود و حدود 2 تا 3 ساعت طول می کشد تا به حداکثر غلظت پلاسمایی خود برسد. این دارو توسط کبد متابولیزه می شود و پس از متابولیسم کبدی، تقریبا 80 درصد دوز خوراکی به عنوان متابولیت از طریق ادرار دفع می شود و مابقی توسط مدفوع و ترشح صفرا دفع می شوند. نیمه عمر پنتوس حدود 1 ساعت است.

 موارد مصرف قرص پنتوس

قرص پنتوس برای درمان زخم معده، بیماری رفلاکس معده، ازوفاژیت فرسایشی، سندرم زولینگر الیسون، زخم های استرس تجویز می شود. همچنین از این دارو برای شرایطی که نیاز به کاهش ترشح اسید معده است و همچنین به همراه برخی آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری نیز استفاده می شود.

نکات مهم و هشدارها

در طول درمان با پنتوس، گاسترین سرم در پاسخ به کاهش ترشح اسید ناشی از مهار پمپ پروتون افزایش می یابد. افزایش سطح گاسترین می تواند در آزمایشات مرتبط با تومورهای عصبی و غدد درون ریز دخالت کند. شواهد منتشر شده نشان می دهد که بازدارنده های پمپ پروتون باید 14 روز قبل از اندازه گیری کروموگرانین متوقف شوند.

ممکن است برخی افراد به این دارو آلرژی داشته باشند که البته نادر است، اما اگر علائمی مانند بثورات، تورم یا مشکل تنفسی را مشاهده کردید می بایست سریعا به فوریت های پزشکی مراجعه کنید.
افراد مبتلا به پوکی استخوان توجه داشته باشند که پنتوس می تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را در فرد افزایش دهد. اگر سابقه پوکی استخوان دارید حتما به پزشک خود بگویید. همچنین افرادی که منیزیم خون کمی دارند نباید از این دارو ساتفاده کنند، زیرا این دارو می تواند میزان منیزیم را در بدن کاهش دهد. اگر سابقه هیپومنیزمی دارید حتما با پزشک خود مشورت کنید.

نحوه مصرف قرص پنتوس

قرص پنتوس ممکن است برای استفاده کوتاه مدت یا طولانی مدت تجویز شود. مدت زمان مصرف شما به نوع و شدت شرایط بیماری بستگی دارد. اگر طبق دستور العمل پزشک استفاده نکنید می تواند خطرات جدی به همراه داشته باشد.اگر مطابق تجویز پزشک این دارو را مصرف نکنید و یا وقفه در درمان ایجاد کنید می تواند باعث عدم کنترل رفلاکس و ترشح اسید شود و علائم شما را بدتر کند.

نحوه مصرف قرص پنتوس با توجه به سن، شرایط تحت درمان، شدت وضعیت، شرایط پزشکی و واکنش به دارو مشخص می شود. فرم عمومی داروی پنتوس 20 میلی گرم و 40 میلی گرم با توجه به شرایط بیماری تجویز می شود. مقدار دوز با توجه به تشخیص پزشک تجویز می شود و هرگز مقدار دوز تجویزی را کم یا زیاد نکنید.

بیماران بالای 18 سال که مبتلا به رفلاکس معده هستند معمولا دوز های 40 میلی گرم یک بار در روز تجویز می شود که بهترین زمان مصرف آن صبح ناشتا می باشد.

بیماران مبتلا به ترشح بیش از حد اسید معده مانند بیماری سندرم زولینگر الیسون به طور معمول دوز 40 میلی گرم دو بار در روز ( صبح و شب) تجویز می شود.

برای تشخیص اثربخشی دارو، اگر علائم سوزش سردل، حالت تهوع، مشکل در بلعیدن، احساس یک توده در گلو کاهش یابد می توانید بفهمید که این دارو اثر کرده است.

عوارض جانبی قرص پنتوس

قرص پنتوس مانند سایر داروها ممکن است در برخی افراد عوارض جانبی ایجاد کند، این به این دلیل است که عملکرد داروها در بدن هر فردی متفاوت است. البته پزشک از عوارض جانبی این دارو مطلع است و می داند فواید این دارو بیشتر از عوراض جانبی آن برای شما می باشد.

قرص پنتوس عوارض شایعی دارد که بیشتر از سایر عوارض ممکن است مشاهده شود. این عوارض شامل سردرد، اسهال، دل درد، حالت تهوع، سرگیجه، درد مفاصل، نفخ می باشد.

البته عوارض جدی تری نیز ممکن است در برخی افراد در حال مصرف پنتوس مشاهده شود که در صورت مشاهده علائم آن ها می بایست بالافاصله به پزشک مراجعه کنید. این عوارض جانبی جدی شامل موارد زیر می باشد

مصرف این دارو به مدت سه ماه یا بیشتر می تواند باعث کاهش سطح منیزیم در بدن شود و علائمی آن تشنج، ضربان قلب غیر طبیعی یا سریع، لرزیدن، عصبانیت، ضعف عضلات، سرگیجه، اسپاسم دست و پا، گرفتگی یا درد عضلانی می باشد.

اگر از این دارو بیش از سه سال استفاده می کنید می تواند باعث کمبود ویتامین B12 در بدن شما شود که از علائم کمبود این ویتامین در بدن عصبی بودن شدید، التهاب عصب، بی حسی یا سوزن سوزن شدن دست و پا، هماهنگی عضلانی ضعیف، تغییرات در قاعدگی می باشد.

اسهال شدید که ممکن است در اثر عفونت کلستریدیوم دیفیسیل در روده شما ایجاد شود و علائم آن مدفوع ابکی، دل درد و تب که از بین نمی رود می باشد.

شکستگی استخوان، آسیب های کلیوی، بثوات برجسته قرمز، بیماری لوپوس اریتماتوی سیستمیک، پولیپ های غده بنیادی که معمولا علائمی ایجاد نمی کنند از دیگر عوارض جانبی جدی این دارو می باشد.
این لیست کاملی از عوارض جانبی این دارو نمی باشد و در صورت مشاهده علائم مشکوک می بایست سریعا با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض مصرف طولانی مدت

مصرف طولانی مدت پنتوس (بیش از یک سال مصرف دوز های روزانه) می تواند باعث افزایش خطر برخی عوارض جانبی های این دارو از جمله کاهش جذب آهن و B12 شود.

افزایش خطر شکستگی استخوان در افرادی که بیش از یک سال دوز های روزانه مصرف می کنند بسیار زیاد است. همچنین می تواند باعث ایجاد کمبود ویتامین B12 در بدن شود که منجر به آسیب جدی عصب و بدتر شدن عملکرد مغز شود. این موارد در برخی از افراد که بیش از سه سال از داروهای مهار کننده پمپ پروتون مصرف کرده اند دیده شده است.

التهاب مزمن پوشش معده می تواند از عوارض جانبی مصرف طولانی مدت این دارو باشد. همچنین افزایش خطر افراد به هلیکوباکترپیلوری می باشد.
منیزیم خون کم (هیپومنیزمی) ، این مورد در برخی از افراد که از این دارو استفاده می کنند تا سه ماه مشاهده شده است. بیشتر اوقات ، پس از یک سال یا بیشتر از درمان اتفاق می افتد.

تداخل دارویی پنتوس

قرص پنتوس مانند سایر داروها می تواند با برخی داروها و گیاهان دارویی یا ویتامین ها و مکمل ها تداخل دارویی داشته باشد و نباید با هم مصرف شوند. به همین دلیل پزشک باید از داروهایی که مصرف می کنید مطلع باشد تا بتواند به درستی مصرف آنها را مدیریت کند. اگر دارویی مصرف می کنید حتما قبل از تجویز به پزشک خود بگویید. برخی از داروهایی که ممکن است با این دارو تداخل داشته باشد شامل موارد زیر است.

افرادی که داروهای HIV مصرف می کنند مصرف پنتوس برای این افراد توصیه نمی شود. زیرا این دارو می تواند میزان اثربخشی داروهای HIV را به شکل قابل توجهی کاهش دهد و این می تواند توانایی آنها در کنترل عفونت را کاهش دهد.

داروی وارفارین با قرص پنتوس تداخل دارویی دارد و می تواند باعث افزایش خطر خونریزی شدید شود. اگر از داروهای انعقاد استفاده می کنید حتما با پزشک خود مشورت کنید.

پنتوس بر میزان اسید معده تاثیر می گذارد و در نتیجه می تواند جذب برخی از داروها را کاهش دهد این اثر میت واند باعث کاهش اثر برخی دارو ها شود. نمونه داروهایی که ممکن است تحت تاثیر این اثر قرار بگیرند شامل کتوکونازول، امپی سیلین، مایکوفنولات موفتیل می باشد.

افراد مبتلا به سرطان که داروی متوترکسات مصرف می کنند نباید از داروی پنتوس استفاده کنند زیرا این دارو می تواند میزان متوتراکسات را در بدن افزایش دهد. اگر دوز های بالایی از متوترکسات را مصرف می کنید ممکن است پزشک داروی دیگری را جایگزین پنتوس کند.

این لیست کاملی از داروهای در تداخل با این دارو نمی باشد و به همین دلیل باید داروهایی که مصرف می کنید را قبل از تجویز به پزشک خود بگویید تا مطمئن شوید این دارو برای شما بی خطر است.

سلب مسئولیت مطالب و مقالات مجله شفا جنبه اطلاع رسانی و آموزش دارد. این مطالب توصیه پزشکی تلقی نمی شود و نباید مطالب را جایگزین مراجعه به پزشک کرد و برای استفاده از آنها لازم است با پزشک مربوطه مشورت کنید.